Το δεύτερο «Βιβλιοταξίδι» που κάναμε στην τάξη μας ήρθε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, 10 Οκτωβρίου 2026 και ήταν ένας ύμνος στην ανιδιοτελή αγάπη και προσφορά.
Το κλασικό βιβλίο του Shel Silverstein «Το δέντρο που έδινε» μας έδωσε το έναυσμα να μιλήσουμε για την αξία της προσφοράς, τη στήριξη που προσφέρουν οι σχέσεις στο άτομο αλλά και τα προσωπικά όρια του καθένα και της καθεμιάς.
Αρχικά, μέσα από τη μεγαλόφωνη ανάγνωση και την ομαδική συζήτηση πάνω στο περιεχόμενο και τα μηνύματα του βιβλίου, τα παιδιά περιεργάστηκαν τις έννοιες της
ε ν σ υ ν α ί σ θ η σ η ς και της ε υ γ ν ω μ ο σ ύ ν η ς.
Μοιράστηκαν στην ομάδα παραδείγματα της καθημερινότητας που φανερώνουν τη σημασία της ενσυναίσθησης, όπως το να μοιραστούν το φαγητό τους με το συμμαθητή τους αν αυτός δεν έχει ή να δώσουν μια αγκαλιά σε κάποια που είναι στεναχωρημένη.
Επίσης, αναγνώρισαν την προσφορά των σημαντικών τους ανθρώπων προς τα ίδια και δημιούργησαν «τα μήλα της ευγνωμοσύνης» για να στολίσουν το δέντρο της τάξης.
Στη συνέχεια, συζητήσαμε για τις ανάγκες μας και τι μας βοηθάει να νιώσουμε καλά αλλά και τις αρέσει να προσφέρουμε στους φίλους μας για να νιώσουν και εκείνοι καλά όταν δεν είναι. Δημιουργήθηκαν, λοιπόν, κάποια ατομικά δεντράκια προσωπικών ορίων του κάθε μαθητή και μαθήτριας.
Τέλος, ολοκληρώσαμε με βιωματικές και κιναισθητικές δραστηριότητες. Τα παιδιά περπάτησαν στο χώρο της τάξης μας, αναβίωσαν συναισθήματα, χαρακτήρες του βιβλίου αλλά και άλλων παραμυθιών και συνεργάστηκαν σε ζευγάρια για να δραματοποιήσουν με τον δικό τους τρόπο τη συγκινητική σχέση μεταξύ της μηλιάς και τους αγοριού.
.jfif)
