Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, το σχολείο μας υλοποίησε μια ολοκληρωμένη δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, με στόχο οι μαθητές και οι μαθήτριές μας να κατανοήσουν βαθύτερα τις προκλήσεις, τις ικανότητες και τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Η ημέρα συνδυάστηκε με συζήτηση, εξερεύνηση, βιωματικές δραστηριότητες και παιχνίδι συνεργασίας.
Ξεκινήσαμε στην τάξη, όπου κάθε τμήμα παρακολούθησε σύντομα βίντεο και συζήτησε γύρω από βασικά ερωτήματα: «Έχουν δικαιώματα τα άτομα με αναπηρία;», «Είναι διαφορετικοί;», «Τι μπορούν να κάνουν και τι όχι;», «Πώς μπορούμε εμείς να τους αντιμετωπίζουμε με σεβασμό;». Η συζήτηση άνοιξε δρόμους προβληματισμού και έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να εκφράσουν σκέψεις και εμπειρίες.
Στη συνέχεια, οι μαθητές βγήκαν στους χώρους του σχολείου για να εξερευνήσουν αν οι υποδομές μας είναι προσβάσιμες σε όλους. Με απλό αλλά ουσιαστικό τρόπο, παρατήρησαν σημεία που διευκολύνουν ή δυσκολεύουν έναν άνθρωπο με αναπηρία να κινηθεί.
Κατόπιν, οι τάξεις συμμετείχαν σε τέσσερις βιωματικούς σταθμούς:
1.
«ΖΗΣΕ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ» (γήπεδο)
Τα παιδιά έπαιξαν ποδόσφαιρο χωρίς να μιλούν, προσπαθώντας να συνεννοηθούν με άλλους τρόπους. Παράλληλα, έμαθαν να λένε το όνομά τους στη νοηματική γλώσσα, ανακαλύπτοντας τη σημασία της μη λεκτικής επικοινωνίας.
2. «ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΩ ΑΚΡΑ» (γήπεδο)
Καθισμένα στο γρασίδι, προσπάθησαν να παίξουν βόλεϊ χωρίς να σηκωθούν. Έτσι κατάλαβαν πως η κίνηση μπορεί να είναι διαφορετική αλλά το παιχνίδι και η χαρά παραμένουν ίδια.
3. «ΖΗΣΕ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ» (αίθουσα ΣΤ’ τάξης)
Εδώ τα παιδιά δοκίμασαν δύο δραστηριότητες: έπαιξαν goal ball — το άθλημα των ατόμων με οπτική αναπηρία — και ψηλάφισαν αντικείμενα για να ανακαλύψουν τι είναι μόνο με την αφή. Η εμπειρία τούς βοήθησε να κατανοήσουν τον ρόλο των υπόλοιπων αισθήσεων όταν η όραση λείπει.
4. «ΧΩΡΙΣ ΠΑΝΩ ΑΚΡΑ» (αίθουσα Β’ τάξης)
Με τα δάχτυλα δεμένα με χαρτοταινία, οι μαθητές προσπάθησαν να ζωγραφίσουν, εμπνεόμενοι από τον γνωστό ζωγράφο Σοφοκλή Χρήστου. Μέσα από αυτή τη δυσκολία κατάλαβαν πόση δύναμη, επιμονή και δημιουργικότητα κρύβουν όσοι αντιμετωπίζουν καθημερινά τέτοια εμπόδια.
Η ημέρα ολοκληρώθηκε με συζήτηση και αναστοχασμό. Τα παιδιά έφυγαν με νέα γνώση, βαθύτερη ενσυναίσθηση και την κατανόηση ότι η διαφορετικότητα δεν είναι μειονέκτημα· είναι πλούτος. Η συμπερίληψη δεν είναι απλώς μια έννοια — είναι στάση ζωής.
Το σχολείο μας δεσμεύεται να συνεχίσει δράσεις που καλλιεργούν σεβασμό, ευαισθησία και αλληλεγγύη, ώστε κάθε παιδί να αισθάνεται μέρος μιας κοινότητας που αγκαλιάζει όλους.
